எல்லாத் துறைகளையும்விட  சிறப்பானது தபால்துறையே!

எல்லாத் துறைகளையும்விட சிறப்பானது தபால்துறையே!

/ Tuesday, 10 October 2017 06:03

தபால் சேது இன்றைய மனித வாழ்வில் தவிர்க்கமுடியாத ஒன்றாகும். குறிப்பாக, தபால் சேவை தங்குதடையின்றி நடைபெற்றுவருவதனால் இதன் முக்கியத்துவம் அவ்வளவாக உணரப்படுவதில்லை. ஆனால், தபால் சேவை இன்றியமையாதது என்பதில் எந்தவிதமான வாதிப்பிரதிவாதங்களும் இல்லை. உலகில் மிக வேகமாக வளர்ந்துவரும் துறைகளில் தொலைத்தொடர்பு துறையும் ஒன்றாகும்.

ஆரம்பகாலத்தில் மனிதன் தன் செய்தியை அல்லது தகவல்களைத் தொலைவிலுள்ளோருக்குப் பரிமாறிக்கொள்ள "புறாக்களைப் பயன்படுத்தினான்' என்றும், உலகில் முதல்தர விளையாட்டுப் போட்டியான ஒலிம்பிக் போட்டிகூட கடிதப் பரிமாற்றத்தில் ஏற்பட்ட ஒரு விளைவின் ஞாபகார்த்தமாகவே ஆரம்பிக்கப்பட்டது என்றும் வரலாறு சான்றுபகர்கின்றது. ஊருக்கு ஊர் முரசு அடித்து அறிவித்தல்கள் கொடுத்த காலங்கள் மாறி இன்று முழு உலகுடனும் நொடிப்பொழுதில் தொடர்புகொள்ள வைக்கும் மின்னஞ்சல், குறுஞ்செய்திப் பரிமாற்றம்வரை தகவல் தொடர்புத்துறை அடைந்த மாற்றங்கள் ஏராளம்.

நவீன காலத்தில் தகவல் தொழில்நுட்பம் எவ்வளவோ முன்னேறியபோதிலும்கூட தகவல் பரிமாற்றங்களுக்கு தபால் மிகவும் இன்றியமையாததொன்றாக இன்றும் காணப்படுகின்றது. உத்தியோகபூர்வமான தகவல் பரிமாற்றங்களுக்கு இன்னும் தபால் முறை அவசியப்படவே செய்கின்றது. ஆரம்ப காலங்களில் தபால் நிலையங்கள் கடிதப் பரிமாற்றங்களுடன் தபால் சேவைகளுடன் இணைந்தவகையில் தந்தி சேவைகள், தொலைபேசி சேவைகள் ஆகியவற்றை முக்கியமாகக்கொண்டிருந்தன. இன்றைய காலத்தில் கடிதப் பரிமாற்றங்களுக்கப்பால் நானாவித சேவைகளை வழங்கும் நிலையமாக தபால்நிலையங்கள் மாறிவிட்டன.

உலக தபால் தினம் ஒக்டோபர் 9ஆம் திகதி சர்வதேச ரீதியில் கொண்டாடப்படுகிறது. 1874ஆம் ஆண்டு ஒக்டோபர் மாதம் 9ஆம் திகதி சுவிட்சர்லாந்தின் பெர்ன் நகரில் "சர்வதேச தபால் ஒன்றியம்' (க்ணடிதிஞுணூண்ச்டூ கணிண்tச்டூ க்ணடிணிண) ஸ்தாபிக்கப்பட்டது. இதை நினைவுகூரும்முகமாக ஆண்டுதோறும் ஒக்டோபர் மாதம் 9ஆம் திகதி உலக தபால் தினம் அனுஷ்டிக்கப்பட்டுவருகிறது.
1815இல் முதன்முதலாக ஆறு தபால் அலுவலகங்கள் கொழும்பு, காலி, மாத்தறை, மன்னார், திருகோணமலை, யாழ்ப்பாணம் ஆகிய நகரங்களில் ஆரம்பிக்கப்பட்டன. 22.08.1872இல் முதன்முதலில் தபால் அட்டை அறிமுகமானது.

உலக தபால் தின பிரகடனம்
""உலகின் பல்வேறு நாடுகளுக்கே உரிய புவியியல், அரசியல், மதம் போன்ற பல்வேறு எல்லை மற்றும் தடைகளைத் தாண்டி எமது மக்களை முழு உலகுக்கும் இணைக்கின்றோம். மக்கள் அவர்களுக்குரிய பிரத்தியேகமானதும் மிகப் பெறுமதிவா#ந்ததுமான தகவல்களையும் பொருட்களையும் எம்மிடம் ஒப்படைப்பது, அவற்றைப் பாதுகாத்து மிக வேகமாகவும் மிகக் கவனத்துடனும் அதன் உரிமையாளர்களுக்கு ஒப்படைப்பார்கள் என்ற எம்மீதுள்ள பெரு நம்பிக்கை என்பதை நாம் அறிந்துள்ளதோடு, அவர்கள் எம்மீது வைத்துள்ள நம்பிக்கையை உயர் öŒயற்றிறமையுடனும் நேர்மையுடனும் பாதுகாப்புடனும் இரகசியத்தன்மையைப் பேணி அவர்களுடைய தகவல்களையும் பொருட்களையும் உரிமைகளையும் ஒப்படைப்பதற்கு நடவடிக்கை எடுப்பதாகவும், நேற்றைய தினத்தைவிட நன்றாக இன்றைய தினத்திலும் இன்றைய தினத்தைவிட நன்றாக நாளைய தினத்திலும் திறமையான சேவையை மக்களுக்கு வழங்குவதற்கு அர்ப்பணிப்புடன் செயற்படுவதாக'' என்பதாகும்.

இலங்கையைப் பொறுத்தமட்டில் பிரதான நகரங்களில் அமைந்துள்ள தபால் நிலையங்கள் தனது சேவையை பல துறைகளுக்கும் விரிவுபடுத்தியிருப்பதை அவதானிக்கலாம். இவ்விடத்தில் தபால்துறையின் வளர்ச்சிப் பரிணாமங்கள் பற்றி சுருக்கமாகத் தெரிந்துகொள்வது பொருத்தமானதாக இருக்கும். ஆரம்பகாலத்தில் தபால்களைப் போடுவதற்கு தபால்பெட்டிகள் பயன்படுத்தப்படவில்லை. கடிதங்களைக் கொண்டுöŒல்பவர்களே கடிதங்களைப் பெற்றும் வந்தனர். 1653ஆம் ஆண்டு ஃணிணஞ்தஞுதிடிடூடூஞு மாகாண Mடிணடிண்tஞுணூ ஊணிதணுஞுt என்ற தபால் அதிபரின் மனைவியின் யோசனையின்பேரில்தான் தபால்பெட்டி அறிமுகமாகியதெனக் கூறப்படுகின்றது.

சார்லஸ் ரீவ்ஸ் என்பவர் தபால்பெட்டிக்கு மாதிரி வடிவத்தை அமைத்துக் கொடுத்துள்ளார். இலண்டன் மற்றும் இதர நகரங்களில் முற்றிலும் வடிவமைக்கப்பட்ட வசதிகளுடன் கூடிய தபால்பெட்டிகளை வைக்க அந்தோனி ட்ரோலோபி (அணtடணிணதூ கூணூணிடூடூணிணீஞு) என்ற பிரித்தானிய தபால்துறையின் பணி மேம்பாட்டு அதிகாரியை 1851இல் பிரித்தானிய அரசு நியமித்தது. இவர் ஒரு நாவலாசிரியரும் ஆவார். அவரது ஆசாவின் முடிவில் பிரான்ஸில் உள்ளதுபோல் ஐந்தடி உயரமுள்ள இரும்புத்தூண் தபால்பெட்டிகளை பல்வேறு இடங்களில் வைக்கலாம் என முடிவாயிற்று.

பிரான்ஸில் அறிமுகமான தபால்பெட்டிகள் பிரித்தானியா, ஜேர்மனி, பெல்ஜியம் ஆகிய நாடுகளால் பின்பற்றப்பட்டன. தபால்பெட்டிகள் அதிகபட்சம் ஐந்தேகால் அடி உயரத்தையும், குறைந்தபட்சம் நான்கடி உயரத்தையும் கொண்டவையாகவே வடிவமைக்கப்பட்டன. 1852இல் அமெரிக்காவில் öŒவ்வக வளைவு கொண்ட தபால்பெட்டிகள் வைக்கப்பட்டன. அதே ஆண்டு ஜெர்சி மாகாணத்தில் 4 தூண் தபால்பெட்டிகள் வைக்கப்பட்டன.
அதன்பின்னர் 1855இல் குர்னெசி மாகாணத்தில் (எதஞுணூணண்ஞு) 3 தபால்பெட்டிகளும், இலண்டனில் 6 தபால்பெட்டிகளும் வைக்கப்பட்டன. இலண்டனில் வைக்கப்பட்ட தபால்பெட்டிகள் பொதுமக்களின் கவனத்தை மிகவும் ஈர்த்தன. தபால்பெட்டிகளில் பிரித்தானிய அரசின் சின்னமும், அதற்கு கீழ் பிரித்தானிய தபால்துறையான "ரோயல் மெயில்' ÷Œவையின் சின்னமும் முகப்பில் இருந்தன. தபால்பெட்டியின் மேற்பகுதி விக்டோரியா மகாராணியின் கிரீட சின்னத்தையும் கொண்டிருக்கும். தபால் பஸ்கள், தபால் புகையிரதங்களிலும் கூட அக்காலத்தில் தபால்பெட்டிகள் வைக்கப்பட்டிருந்தன.

சிவப்பு வர்ணம் மக்களது பார்வையை உடனடியாக ஈர்க்கும் சக்திகொண்டதால் தபால்பெட்டிகளுக்கு சிவப்பு வர்ணம் பூசலாம் என பிரித்தானிய அரசு அறிவுறுத்தியது. இது "போஸ்ட் ஆபீஸ் ரெட்' (கணிண்t Oஞூஞூடிஞிஞு கீஞுஞீ) என ஒரு வர்ண பெயின்டாகவே பிரபலமாயிற்று. பச்øŒ நிறத் தபால் பெட்டிகளும் பின்னர் அறிமுகமாயின. ஆனால், அவை மிகக் குறைந்த எண்ணிக்கையில் உள்நாட்டுத் தபால்களைப் போடுவதற்கு மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தன.

தபால் சேவையுடன் ஒன்றிணைந்த வகையில் முத்திரை பயன்பாட்டைப் பற்றியும் இவ்விடத்தில் சற்று நோக்குதல் அவசியம். ஒட்டும் தன்மையுள்ள முத்திரைகளும், ஒரே அளவைக்கொண்ட தபால் கட்டணமும், "ஜேம்ஸ் சொமேர்ஸ்' (ஒச்ட்ஞுண் இடச்டூட்ஞுணூண்) என்பவரால் 1834 ஆண்டளவில் முன்வைக்கப்பட்டது. இதே கருத்து 1837இல் "ரோலண்ட் ஹில்' என்பவரால் வெளியிடப்பட்ட ""தபால்துறையின் சீரமைப்பும் அதன் முக்கியத்துவமும், öŒயற்படுதன்மையும்'' என்னும் அறிக்கையில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது.

தபாலை பெற்றுக்கொள்ளக்கூடியவர் கட்டணம் செலுத்த விரும்பாவிடில், தபாலை வாங்க மறுக்கலாம். எனவே தபால் கட்டணத்தை பெறுநரிடம் அறவிடுவதிலும் பார்க்க தபாலை அனுப்புவரிடமிருந்தே அறவிடுவது சிறந்தது என அந்த அறிக்கையில் அவர் தெளிவுபடுத்தியிருந்தார். தபால் பகிர்வின்போது எவ்வளவு தூரத்திற்கு வழங்கப்படுகிறது என்பதைக் கருதாமல், ஒரு சீரான கட்டணமாக ஒரு பென்னியை அறவிடவேண்டுமென்றும் அவர் கருத்துப்பட்டிருந்தார். வெவ்வேறு தொலைவிடங்களுக்கு வெவ்வேறு கட்டண அறவீட்டு முறை, கணக்கு வைக்கும் செலவை அதிகரிக்கும் என்றும், ஒருசீரான கட்டணமுறையில் ரோயல் தபால் சேவைக்கு பணம் மிச்சப்படும் என்பதையும் எடுத்துக்காட்டினார்.

செமேர்ஸின் இக்கருத்துகள் இறுதியாக 1839 ஓகஸ்டில் பிரித்தானிய நாடாளுமன்றத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதுடன், பொதுத் தபால் அலுவலகம், 1840இல் பென்னி தபால் சேவையை ஆரம்பித்ததுடன், ஒரு பென்னியும், 2 பென்னியும் பெறுமானமுள்ள படம் அச்சிடப்பட்ட உறைகளையும் வெளியிட்டது. மூன்று மாதங்களின் பின்னர், விக்டோரியா மகாராணியின் படம் அச்சிடப்பட்ட பென்னி பிளாக் (கஞுணணதூ ஆடூச்ஞிடு) என்று அறியப்பட்ட முன்கட்டணத் தபால் தலையையும் வெளியிட்டது.

முதலாவது தபால் தலையை வெளியிட்ட காரணத்தால், அனைத்துலகப் பயன்பாட்டுக்குத் தபால்தலைகளை வெளியிடும் நாட்டின் பெயர் ரோமன் எழுத்துகளில் அவற்றில் பொறிக்கப்படவேண்டுமென்ற அதன் விதியிலிருந்து ஐக்கிய இராச்சியத்துக்கு "சர்வதேச தபால் ஒன்றியம்' (க்ணடிதிஞுணூண்ச்டூ கணிண்tச்டூ க்ணடிணிண) விலக்களித்துள்ளது.

இன்றுவரை முத்திரையில் நாட்டுப் பெயரைக் குறிப்பிடாமல் அச்சிடும் ஒரே நாடு பிரித்தானியாவாகும். ""சர்வதேச தபால் ஒன்றியத்தில் இணைவதற்கு முன்னர் பல நாடுகள் இப்படிச் செய்வதில்லை, எனினும், பின்னர் மிகக் குறைந்த மீறல்களே இருந்தன. இதன் காரணமாக சீனா, ஜப்பான் போன்ற நாடுகளின் பெரும்பாலான பழைய வெளியீடுகளிலுள்ள கீழைநாட்டு எழுத்துகளுக்கு மேற்கு நாட்டுப் புதிய ÷Œகரிப்பாளர்கள் அறிமுகமில்லாதவர்களாக உள்ளார்கள்.

ஒரு தபால் தலை, அதன் பெறுமதியையும் அந்நாட்டு நாணயத்தில் கொண்டிருக்கவேண்டும். சில நாடுகள், ஒரு எழுத்தையோ அல்லது ''ஊடிணூண்வ இடூச்ண்ண்'' என்பது போன்ற குறிப்புகளையும் பெறுமதிக்குப் பதிலாகக் கொடுக்கின்றன. "சர்வதேச தபால் ஒன்றியம்' விதி காரணமாக இது உள்ளூர் சேவைகளுக்கு மட்டுமே மட்டுப்படுத்தப்படுகின்றது. எனினும், மீறல்களும் அதிகம் கவனிக்கப்படுவதில்லை.
(ஐரோப்பிய தபால் சேவைக்கான பிரித்தானியாவின் 'உ' தபால்தலையும், தென்னாபிரிக்காவின் 'ஐணtஞுணூணச்tடிணிணச்டூ ஃஞுttஞுணூ கீச்tஞு' தபால் தலையும் மேற்சொன்ன விதிவிலக்குகளில் அடங்கும்). சர்வதேச ரீதியில் தரமான தபால் சேவையை வழங்குவதை நோக்காகக்கொண்டு "சர்வதேச தபால் ஒன்றியம்' அமைக்கப்பட்டது. சர்வதேச ரீதியில் இயங்கும் பழைமை வா#ந்த அமைப்புகளில் ஒன்றான இந்த ஒன்றியம் உலக நாடுகளின் ஒத்துழைப்பின் பலனாகவே இன்றும் தனது நோக்கை நடைமுறைப்படுத்திக்கொண்டிருக்கின்றது. 

"சர்வதேச தபால் ஒன்றியம்' பற்றிய எண்ணக்கரு 1863இல் ஐக்கிய அமெரிக்காவில் தபால் அதிபர் நாயகமாகவும் ஜனாதிபதி ஆபிரகாம் லிங்கனின் அமைச்சர் சபையின் உறுப்பினராகவும் கடமையாற்றிய மொன்கெமேரி பிளேயரின் எண்ணத்தில் வெளிப்பட்டது.

பின்னர் பரிஸில் கூட்டப்பட்ட மாநாட்டில் ஐரோப்பிய, அமெரிக்க நாடுகளைச் சேர்ந்த பதினைந்து பிரதிநிதிகள் சந்தித்துப் பரஸ்பர நம்பிக்கையுடன் கூடிய பொதுவான அமைப்பை ஏற்படுத்துவதற்கு இணக்கம் கண்டனர். இதன்பின் ஏறத்தாழ பதினொரு ஆண்டுகள் கடந்த நிலையில் ஜேர்மன் நாட்டின் தபால் பணிப்பாளர் நாயகத்தின் பெரு முயற்சியால் 1874ஆம் ஆண்டு ஒக்டோபர் மாதம் ஒன்பதாம் திகதி சுவிட்சலாந்தின் பேர்ன் நகரில் கூட்டப்பட்ட மாநாட்டில் இருபத்திரண்டு நாடுகளின் பிரதிநிதிகளாலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு "தபால் பொது ஒன்றியம்' உருவாக்கப்பட்டது.
இப்பெயரானது 1878இல் நடைபெற்ற இரண்டாவது மாநாட்டில் "சர்வதேச தபால் ஒன்றியம்' (க்ணடிதிஞுணூண்ச்டூ கணிண்tச்டூ க்ணடிணிண) எனப் பெயர் மாற்றம் பெற்றது. ஒன்றியம் அமைக்கப்பட்டதற்கான நோக்கத்துக்கிணங்க உறுப்புநாடுகள் அனைத்தும் தபால் பொருட்களைப் பரஸ்பர நம்பிக்கையுடன் கையாள்வதன் மூலம் அகில உலக நாடுகளும் ஒரு தபால் வலயமாகக் கருதப்பட்டு நிர்ணயிக்கப்பட்டமை குறிப்பிடத்தக்கது.

இதன் விளைவாக உலகளாவிய ரீதியில் சுதந்திரமான தபால் போக்குவரத்துக்கு வழி திறந்ததுடன், ஒரு தபால் நிர்வாகத்தால் இன்னொரு தபால் நிர்வாகத்துக்கு அனுப்பப்படும் தபால் பொருட்கள் இடைநிலை தபால் நிர்வாகத்தால் பொறுப்புடன் கையாளப்படுகின்றமையை உறுதிப்படுத்தியது. மேலும், தபால் பொருட்களின் நிறைக்கமைய விலை நிர்ணயம் மேற்கொள்ளப்பட்டதுடன், 1875 தொடக்கம் 1971 வரையான காலப்பகுதியில் தபால் பொருட்களை அனுப்பும் மூல நிர்வாகங்கள் தாம் பெறும் கட்டணங்களைத் தமக்குரியதாக்கிக்கொள்ள அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தது.
1969இல் டோக்கியோவில் இடம்பெற்ற மாநாட்டுத் தீர்மானப்படி குறிப்பிட்ட ஒரு தபால் நிர்வாகம் (நாடு) இன்னொரு தபால் நிர்வாகத்துக்கு (வேறொரு நாட்டுக்கு) அனுப்பும் தபால் பொருட்களின் நிறைக்கும் அந்நாட்டிலிருந்து முதற்குறிப்பிட்ட நாட்டுக்கு அனுப்பப்படும் தபால் பொருட்களின் நிறைக்கும் உள்ள வித்தியாசம் கணக்கிடப்பட்டு கூடுதலான தபால் பொருட்களை அனுப்பிய நாடு மற்றைய நாட்டுக்கு ஒன்றியத்தால் குறித்துரைக்கப்பட்ட நியதிகளுக்கிணங்க ஒரு தொகையை வழங்குதல் வேண்டும்.

1971ஆம் ஆண்டு நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட இம்முறையானது எதிர்காலத்தில் மாற்றமடைவதற்கான சாத்தியப்பாடு உள்ளது. தபால் பொருட்கள் என்ற பதம் தபால் அட்டைகள், வான் கடிதங்கள், அச்சடித்த விடயங்கள், கண்பார்வையற்றோர்க்கான இலக்கியம் சிறிய பைக்கற்றுகள் என்பனவற்றை உள்ளடக்கியதாகும். ஒன்றியத்தின் அமைப்பு விதி இப்பொருட்களின் கட்டண வீதம், அதியுயர், அதிகுறைந்த நிறை, பருமன் அத்துடன் பதிவுக் கடிதசேவை, காப்புறுதிக் கடித சேவை, விமான மூலமான தபால்சேவை, கப்பல் மூலமான தபால்÷Œவை விசேட பாதுகாப்புடன் அனுப்பவேண்டிய பொருட்கள் சம்பந்தமாகவும் விதிமுறைகள் நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளன.

பொதுச்சபை, நிறைவேற்றுச் சபை, தபால் கல்விக்கான ஆலோசனைச் சபை, சர்வதேச பணியகம் ஆகியன ஒன்றியத்தின் முக்கிய பகுதிகளாகும். ஒன்றியத்தின் ஆரம்பத்திலிருந்து மத்திய அலுவலகம் "சர்வதேச பணியகம்' என்ற பெயரில் பேர்ன் நகரில் இயங்கிவருகின்றது. சர்வதேச தபால் ஒன்றியம், சர்வதேச தபால் சேவை தொடர்பான ஒருங்கிணைப்பு வெளியீடுகள், பிரசுரம் என்பன இதன் முக்கிய பணிகளாகும். தபால் முத்திரைகளை வெளியிடுதல், விற்பனை செய்தல் உறுப்புநாடுகளின் சேர்ந்த விவகாரமாகும். அதனால்தான் முன்பு முத்திரை வெளியிடுதல் ஒன்றியத்துடன் தொடர்பற்ற விடயமாக இருந்தபோதும் உறுப்புநாடுகளின் நலனில் ஒன்றியம் அக்கறையுடன் செயற்பட்டமை குறிப்பிடத்தக்கது.

அண்மைக்காலத்தில் இக்கொள்கையில் முத்திரைகள் ஒரு நாட்டின் கலாசாரம், சரித்திரம், கலை வளர்ச்சி என்பவற்றைப் பிரதிபலிப்பதுடன் வரியை ஈட்டிக்கொள்வதற்கும் பயன்படுத்தப்படும் காரணமாக சில மாற்றங்களை மேற்கொண்டன. ஒன்றியமானது ஐ.நா. சபையுடன் 1947இல் ஏற்படுத்தப்பட்ட ஒப்பந்தத்துக்கிணங்க 01.07.1948 தொடக்கம் ஐ.நா.வின் விசேட அந்தஸ்துடன் கூடிய உறுப்பினர் வரிசயில் உள்ளது.
சர்வதேச தபால் வலையமைப்பு மூலம் பின்தங்கிய கிராமங்கள்கூட தபால் சேவையைப் பெறக்கூடியதாகவுள்ளன. தற்போது உலகில் ஏறத்தாழ 6,70,000 நிரந்தர தபால் அலுவலகங்கள் இயங்குவதாகக் கணிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இவற்றில் ஆறு மில்லியன் பேர் வரையில் வேலைக்கு அமர்த்தப்பட்டுள்ளனர். அத்துடன், சர்வதேச ரீதியில் 4,30,000 மில்லியன் தபால் பொருட்கள் வருடந்தோறும் பரிமாற்றப்படுகின்றன. இந்தத் தபால் அலுவலகங்கள் தபால் சேவையுடன் காசுக் கட்டளை, தபால் காசோலை, சேமிப்பு வங்கிக் கணக்கு போன்ற சேவைகளையும் தேசிய, சர்வதேச ரீதியில் மேற்கொண்டுள்ளன.

உலகளாவிய ரீதியில் நோக்குமிடத்து இந்திய தபால்துறையிடம் மொத்தம் 1,54,000 தபால் அலுவலகங்கள் இருப்பதாகக் கூறப்படுகின்றது. உலகிலே அதிக தபால் நிலையங்களைக்கொண்ட நாடாக இந்தியாவும், அடுத்ததாக சீனாவும் உள்ளன. இதன் பரந்து விரிந்த அலுவலகங்களால் இந்தியாவின் அனைத்து இடங்களும் இணைக்கப்படுகின்றன. இந்திய தபால் துறையில் மொத்தம் 5,93,878 (2001ஆம் வருடத்தின்படி) ஊழியர்கள் பணிபுரிகிறார்கள். இந்திய தபால்துறை சிறிய வகை வங்கி சேவைகளிலும் ஈடுபடுகிறது. இதன்மூலம் வங்கி வசதி இல்லாத கிராமங்களும் பயன்பெறுகின்றன. தபால் சேவையை இலகுபடுத்தும் முகமாக உலகளாவிய ரீதியில் பல நாடுகள் தபால் குறியீடு முறைகளைப் பயன்படுத்துகின்றன. தபாலை இலகுவாகவும், சரியான முறையிலும் பிரித்தெடுக்க தபால் நிலையங்களுக்கு உதவும்பொருட்டு முகவரியில் சேர்க்கப்படும் எண்களையும் எழுத்துகளையுமே தபால் குறியீடு என்கிறோம்.

இந்த தபால் குறியீட்டு முறையின் பாவிப்பு முதன்முதலில் 1941ஆம் ஆண்டு ஜெர்மனியில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இதையடுத்து ஐக்கிய இராச்சியம் 1959ஆம் ஆண்டிலும், ஐக்கிய அமெரிக்க நாடுகள் 1963ஆம் ஆண்டிலும் இம்முறையைப் பின்பற்றின. 2005ஆம் ஆண்டு பெப்ரவரி மாத கணிப்பீட்டின்படி "சர்வதேச தபால் ஒன்றியம்' (க்ணடிதிஞுணூண்ச்டூ கணிண்tச்டூ க்ணடிணிண) இணைந்துள்ள 190 நாடுகளில் 117 நாடுகளில் இந்த தபால் குறியீட்டு முறையைப் பின்பற்றுகின்றன. பொதுவாக தபால் குறியீடுகள் ஒரு குறிப்பிட்ட நிலப்பரப்புக்கு வழங்கப்பட்டாலும், சிறப்பு காரணங்களுக்காக அரசு அலுவலகங்கள், பெரிய வணிக நிறுவனங்கள் போன்ற அதிகமான தபால் பெறும் தனி முகவரிகளுக்கோ நிறுவனங்களுக்கோ கொடுக்கப்படலாம்.

உதாரணமாக, பிரெஞ்ச் சாடெக்ஸ் முறையைக் குறிப்பிடலாம். தபால் சேவைகள் அவர்களுக்கென்று தனி வடிவமைப்பையும் தபால் குறியீடுகளை இடவேண்டிய முறைகளையும் சீர்படுத்துகின்றன. பெரும்பாலான ஆங்கிலம் பேசும் நாடுகளில் இக்குறியீடு முகவரியின் இறுதியில் இடப்படுகிறது. ஆனால், ஐரோப்பிய நாடுகளில் இது ஊர் அல்லது நகரின் பெயருக்கு முன்னால் இடப்படுகிறது. இவ்வெண் இந்தியாவில் தபால் எண்கள், தபால் பெட்டி எண்கள் அல்லது தபால் குறியீடு எண் என வழங்கப்படும் ஆறு எண்களைக் கொண்டிருக்கும்.

உதாரணமாக 606000. இலங்கையிலும் தற்போது தபால் குறியீட்டு எண் பயன்படுத்தப்படுகின்றது. இது ஐந்து இலக்கங்களைக் கொண்டதாகும். இலங்கையில் முதல் எண் மாகாண இலக்கமாகும். ஒவ்வொரு தபால் நிலையத்துக்கும் துணை தபால் நிலையங்களுக்கும் இலக்கங்கள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. இலங்கையில் தபால் குறியீட்டு முறை கடந்த ஒரு தŒõப்த காலமாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட போதிலும்கூட, தபால் குறியீட்டு முறையைப் பயன்படுத்துவதில் மக்கள் ஆர்வம் காட்டாமையை விசேடமாக அவதானிக்க முடிகின்றது. அனுபவ ரீதியாக நோக்குமிடத்து இலங்கையிலுள்ள முன்னணி நிறுவனங்கள் மற்றும் அரச சார்ந்த நிறுவனங்கள்கூட தபால் குறியீட்டு முறையை முறையாகப் பயன்படுத்துவதில்லை. எனவே, தபால் குறியீட்டு முறையை விரிவுபடுத்த விசேட திட்டங்கள் எடுத்தல் அவசியம். தற்போதைய தபால் தினங்கள் கலைவிழாக்களுடனும், வரலாற்றுப் பிரதிபலிக்கும் நிகழ்வுகளுடனும் சுருங்கிவிடுகின்றன. மாறாக, இத்தினத்தில் தபால் குறியீட்டின் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்தக்கூடிய வேலைத்திட்டங்களை முன்னெடுத்தால் அது பயனுள்ளதாக இருக்கும்.

இருபத்தியிரண்டு நாடுகளின் உறுப்புரிமையுடன் ஆரம்பிக்கப்பட்ட "சர்வதேச தபால் ஒன்றியம்' (க்ணடிதிஞுணூண்ச்டூ கணிண்tச்டூ க்ணடிணிண) இன்று 192 நாடுகளின் உறுப்புரிமையைக் கொண்டுள்ளது. இலங்கை குடியேற்ற ஆட்சிமுறையின் கீழ் 01.04.1877இலும் பின்னர் 13.07.1949இல் சுதந்திர நாடாகவும் ஒன்றியத்தில் இணைந்துள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது. இலங்கையில் புராதன காலத்தில் அரசர்களிடையே தூதுவர் மூலம் செய்திப் பரிமாற்றங்கள் இடம்பெற்றதாகக் கூறப்பட்டபோதும் போர்த்துக்கேயர் ஆட்சியில் (15171640), ஒல்லாந்தர் ஆட்சியில் (16401794), ஆங்கிலேயர் ஆட்சியின்போது 1815 வரை தபால் ÷Œவை நடைபெற்றதற்கான பதிவுக் குறிப்புகள் கிடைக்கக்கூடியதாக இல்லை.
தபால்துறை என்பது மற்ற எல்லாத் துறைகளையும்விட சிறப்பானதொன்றாகும். இது மனித வாழ்வின் அங்கமாக தற்பொழுதும் விளங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. அறிவியல் கருவிகள் கண்டுபிடிப்பதற்கு முன் ்செய்திக் கருவியா# விளங்கியது நம் தபால்துறைதான். ஆரம்ப காலத்தில் ஒருவர் ஓரிடத்திலிருந்து மற்றொரு இடத்திற்கு செய்திகளை அனுப்பப் பயன்பட்டது கடிதங்கள். அவை வெறும் காகிதங்கள் மட்டுமல்ல. சில கடிதங்கள் காவியமாகவும், வரலாறாகவும் ஆகியுள்ளன.

இன்றளவும் நம் உலகம் அறிவியல் ரீதியாக வளர்ந்துதான் வருகின்றது. அவ்வாறிருக்க இந்திய தபால்துறை மூலம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட நடைமுறைகள் பலருக்கும் தெரியாமல் இருக்கின்றன. அதில் ஒதான் மை ஸ்டாம்ப் (Mதூ குtச்ட்ணீ). இது என்னவென்றால் நம் புகைப்படங்களையே நாம் தபால் தலைகளாக பெறும் முறையாகும். இதற்கு ஆகும் செலவு ரூ. 300. இதனை முறையாக தபால்துறையில் விண்ணப்பித்து ரூ.300இற்கு பன்னிரெண்டு தபால் தலைகளைப் பெறலாம். இவை அனைத்து வயதினருக்கும் பொருந்தும். நம் புகைப்படங்களையே தபால் தலையாக பார்க்கும்இந்த நடைமுறை மகிழ்ச்சிக்குரியதாகும். இதை நாம் ஒரு பரிசாகவும் பிறகுக்கு அளிக்கலாம்.முதல்தர விளையாட்டுப் போட்டி ஒலிம்பிக் போட்டிகூட கடிதப் பரிமாற்றத்தில் ஏற்பட்ட ஒரு விளைவின் ஞாபகார்த்தமாகவே ஆரம்பிக்கப்பட்டது என்று வரலாறு சன்று கூறுகின்றது. உத்தியோகபூர்வமான தகவல் பரிமாற்றங்களுக்கு இன்றும் தபால் முறை அவசியமாகின்றது.


தபால் துறையில் எத்தனையோ நலத்திட்டங்கள் உள்ளன. தபால்துறையில் மக்களின் பயன்பாடு குறைந்துகொண்டே வரும் இவ்வேளையில், அத்துறையையும் நாம் பயன்படுத்தி மகிழ்வதோடு மட்டுமல்லாமல், மக்களாகிய நாம் தபால்துறையைப் பற்றிய விழிப்புணர்வையும் ஏற்படுத்துவோமாக.

ஆக்கம்-ஹ.அஹலிஹா

Please publish modules in offcanvas position.